Po e deklaroj qe ne fillim shpreh keqardhje te thelle per mjaft nga te perndjekurit politike. Them per mjaft dhe jo per te gjithe, sepse nuk e konsideroj te perndjekur ate qe ne fund te procesit te gjyqit ka brohoritur Rrofte Partia! Rrofte shoku Enver! Sa per ato qe shpreh Fatbardh Doko, nuk shikoj ndonje mundim te tij.

Femije qe udhetonin gjate per te shkuar ne shkolla ka pasur edhe nga ata te komunisteve. Ne ara e baletra kane punuar edhe komuniste e femije komunistesh. Pra, zoti Doko nuk thote ndonje gje te vecante. Ne socializem paskan vuajtur keta, (mijera i quajme), po ne kapitalizem, i drejtohem zotni Dokos, sa po vuajne? Po vuajne qindra-mijera.

Dhe po vuajne per buken e gojes. Nuk ka dite qe te mos degjojme varje njerezish per shkak te mjerimit ekonomik. Dokot mund te kene miliona, por te tjere, njerez te thjeshte, kane mbetur te mjere dhe nuk kujtohet kush ti ndihmoje.

Po per keta te perndjekur nga regjimi i sotem, kush do te mendoje? Pra, te vdekur per buke nuk ka pasur ne socializem, sic ka sot ne kapitalizmin e Sali Berishes. BE-ja ben mire qe fikson nje date per viktimat e regjimeve totalitare e autoritare, por nuk ben mire qe kete dite e redukton vetem per regjimet socialiste.

Ne shkrimin e posacem per kete dite mund dhe duhej te ishte marre nje shembull kuptimplote nga regjimi i sotem, kur nuk ka dite qe te mos kete nje vetevrasje, nje vetehelmim, apo nje vetevarje per shkak te mjerimit ekonomik. Propaganden qe organizohet sot nga te kamurit, nga Priftet, Vokshet e co., nuk i ha me njeri. Me te perndjekur se sa jane sot njerezit e thjeshte, zor se ka njohur here tjeter Shqiperia!