Rasti i Greqise
Ne muajin shkurt, punonjesit publike greke jane ngritur ne demonstrata masive me sloganin "nuk paguaj". Ato reflektojne nje kundervenie te qarte ndaj masave te ashpra ristabilizuese, te propozuara nga qeveria socialiste ne perballimin e situates teper te veshtire ekonomike-financiare.

Fillimisht, ne nje nga demonstratat njeditore u perfshine zyrat e ndryshme te administrates shteterore, shkollat, universitetet, aeroportet, spitalet publike, etj., ndersa me tej u angazhuan dhe vete pjese te konsiderueshme te sektorit publik.

Aksione te ngjashme u ndeshen dhe ne qytete te tjera. Nderkohe, edhe fermeret, te pakenaqur nga disa masa konkrete te qeverise se Papandreut, bllokuan rruget per gati nje muaj, sidomos gjate kufirit me Bullgarise.

Aktualisht, Greqia eshte nen nje trysni nderkombetare (europiane) per te reduktuar shpenzimet e medha ne sektorin publik, vecanerisht ne kuader te krizes buxhetore.

Me te vertete, Greqia ka te angazhuar ne administrate afro 700.000 punonjes, te konsideruar si "punonjes civile", dhe afro 300.000 nepunes ne qeverisjen vendore (rajonale) e kompanite publike. Kjo do te thote se Greqia ka gati nje administrate te plote prej gati njemilioneshe, apo nje raport prej gati 1:10. Ai eshte i larte dhe duhet korrigjuar me cdo menyre.

Por, ama, duke e ruajtur, pse jo dhe permiresuar, cilesine e sherbimit publik, per te mirembajtur e zhvilluar me tej infrastrukturen publike, aeroportet, edukimin publik, shendetin, etj., edhe ne funksion te rritjes se cilesise se biznesit privat, turizmit, tregtise, etj.

Vecse, perpunimi i opinionit publik ishte i dobet per nje reforme te tille krejtesisht te domosdoshme, duke krijuar keshtu ndijimin se shumica e reduktimeve te ashpra dhe te shpejta, mund ta bente ekonomine me te shendetshme ne leter, por pa lidhje konkrete e realiste me kapacitetet konkrete ne gjenerimin e pasurise kombetare...

Ne fakt, kerkohet nje riorganizim i punes! Kjo eshte dhe kerkesa kryesore e mjaft vendeve te BE-se ndaj qeverise greke. Kjo e fundit ndodhet, keshtu, nen nje trysni te tille te forte te udheheqesve europiane per mbeshtetjen financiare absolutisht te nevojshme te ekonomise greke.

Natyrisht, termat e kesaj mbeshtetje do te saktesohen ne vazhdimesi, por BE-ja do te ndihmoje Greqine per tejkalimin e situates kritike, te krijuar edhe nga nje deficit publik mjaft i larte (afro 13perqind), nepermjet nje borxhi me interesa te uleta.

Madje, me nje angazhim te vetem: per te bere gjithcka te domosdoshme per reduktimin e ketij deficiti buxhetor, qe ne thelb pasqyron nje falimentim gati te plote te politikave te meparshme ekonomike-financiare ne Greqi.

Por, sektori publik teper i "unionizuar", vete sindikatat nuk po i pranojne keto masa shtrenguese qeveritare, perfshire aty uljen e pageses se punonjesve, ngurtesimin apo reduktimin e emerimeve te reja, rritjen e moshes se daljes ne pension, etj.

Por, per qeverine, nuk ka rruge tjeter!...BE-ja kerkon qe Greqia ta reduktoje me shpejtesi deficitin buxhetor per te arritur ne vleren e 3perqind, qe eshte dhe nje kriter konvergjence per Eurozonen. Per kete, BE-ja do te duhet te monitoroje nga afer Greqine. Bile, ky plan shpetimi mund te provokoje nje transferim te paprecedent nga qeveria socialiste, sapo e zgjedhur, drejt BE-se.

Rasti shqiptar

Keto dite flitet per disa masa drastike te ndermarra nga qeveria ne fushen e edukimit, me sakte te punesimit apo uljes se nivelit te tij. Si qellim kryesor eshte ulja e shpenzimeve buxhetore ne kete fushe. Keshtu, konkretisht, synohet qe te rritet ngarkesa e oreve mesimore te mesuesve apo e drejtuesve te shkolles, ndryshe nga ajo e drejte sasiore e llogaritur dhe e fituar qe para tranzicionit demokratik.

Aq me teper qe, ne qytete te medha, jane ende teper te larta perqindjet e klasave me nje numer te larte nxenesish.

Po ashtu, jane rritur angazhimet e mesuesve dhe te drejtorive te shkollave jashte procesit mesimor. Ndryshe nga te gjitha keto, parashikohen nderkohe largime te konsiderueshme te mjaft mesuesve nga puna. Madje, dhe pa ndonje shqyrtim e analize, nderveprim e marreveshje paraprake me sindikatat kryesore ne fushen e edukimit.

Por, ketu qendron dhe thelbi i problemit! Apatia e indiferenca, mungesa e nje reagimi individual e kolektiv, qofte ai me natyre spontane, qofte ai i organizuar, shpreh me shume se dobesi, pse jo dhe mosbesim! E thene ndryshe, ne mungese te nje reagimi te tille sindikalist, qeveria behet arrogante e imponuese, pa nje minimum kontrolli parlamentar e politik, sindikalist e publik.

Dhe, nderkohe, mjafton te hapet televizioni, e realizohet menjehere se ne cdo vend demokratik, operacione te tilla, jo vetem jane te veshtira dhe te studiuara ne detaje nga qeveria, por ato analizohen me kujdes dhe mund te realizohen vetem me nje mirekuptim te qarte sindikalist. Perndryshe, nxehja behet e larte, reagimi publik teper i fuqishem, deri mjaft shqetesues per qeverine dhe hallkat konkrete, te perfshira ne nje proces te ngjashem.

Pra, pse kjo mungese reagimi sindikalist!? Per mjaft arsye, perfshire dhe ato me natyre korruptive, apo dhe ne saje te nje percarjeje jo te vogel ne perfaqesimin sindikalist, orientimeve me kahe te ndryshme ne vete levizjen sindikaliste, ne sektorin e edukimit...

Por, a mund te justifikohet mungesa e zerit opozitar me mosreagimin apo apatine sindikaliste?! Pa dyshim qe jo! Bile, hallet e dites, te pakten per nje force te madhe politike, nuk mund te harrohen. Aq me teper, mungesa e reagimit nuk mund te justifikohet ne asnje menyre me perqendrime te tjera, qofte dhe ai i hapjes se kutive elektorale e nderprerjes se bllokimit parlamentar.

Sado i nxehte ky problem ne politiken e dites, mungesa e nje reagimi te qarte politik opozitar per kete problem, per mesuesit dhe shkolle, eshte nje dobesi e opozites, sidomos i PS-se. Politika e dites duhet te lidhet ne cdo cast me njeriun si qytetar dhe konsumator. Pa kete lidhje te panderprere, dinamike e te perkujdesshme, ajo mbetet jo pak shqetesuese, pa nerv, harrimtare!...