Publikuar me : 30.08.2011 Ne :
Politike - 57 Lexime. Origjina : Gazeta Shekulli
Sali Berisha
Në këtë kabllogram të publikuar nga Wikileaks, ndodhet një raport i firmosur nga ish-ambasadori Uithers për shefat e tij në Uashinton. Gjuha e përdorur është “lisho”, më në fund mund të kuptohet se sa qesharak u dukej ambasadës amerikane, kryeministri shqiptar. Më poshtë, pjesë nga kabllogrami:
Titulli: Ambasada e Tiranës, raporti javor
Dërguar: Nga Ambasada e Tiranës më 25 nëntor 2008
Merr: Departamenti Amerikan i Shtetit
Autori: Ambasadori Xhon Uidhers
“…Kur kryeministri Sali Berisha nis të flasë, ai fluturon. Deklaratat e fundit që nisnin nga mbjellja e ullinjve deri tek platformat energjetike kanë lënë gojëhapur shumë shqiptarë. Edhe ata që janë mësuar me lulëzimet e shpeshta histerike të kryeministrit, kësaj here mendojnë se kryeministri i ka humbur lidhjet me realitetin.
Berisha habiti si FMN-në, ashtu edhe këshilltarët e tij ekonomikë kur tha se Shqipëria ka një rritje ekonomike “dyshifrore”,- dyfishin e asaj që mendojnë vetë këshilltarët e tij ekonomikë dhe FMN-ja. Në një tjetër dalje publike, Berisha detajoi planet e tij për të bërë Shqipërinë “superfuqinë energjetike të rajonit”, një deklaratë që për shqiptarët ishte gallatë duke pasur parasysh ndërprerjet e shpeshta të energjisë elektrike që ka ky vend.
Kryeministri u zotua në çojë Shqipërinë në epokën dixhitale duke vendosur kompjuterë në çdo shkollë dhe çdo familje, kur shumë nga këto shtëpi dhe shkolla nuk kanë ujë të pijshëm dhe energji elektrike. Në fund, deklarata më e çuditshme dhe qesharake ishte zotimi për ta bërë Shqipërinë “vendin më të bukur me ullinj në Mesdhe” duke mbjellë 20 milionë pemë ulliri në vitet e ardhshme.
Që nga viti 2005 (kush Berisha u rikthye në pushtet) shqiptarët janë mësuar të dëgjojnë fjalime të madhërishme mbi projektet gjigante që kryeministri ka ndër mend të bëjë njëri pas tjetrit. Kryeministri më duket se thjesht nuk është i aftë të mendojë për gjërat e vogla. Problemi vjen kur përplasen fjalimet e kryeministrit për Shqipërinë që lulëzon dhe ashpërsinë e jetës reale të shqiptarëve të thjeshtë.
Kjo u kujton shqiptarëve një barsoletë të vjetër të kohës së komunizmit kur një edukatore kopshti po i fliste fëmijëve për Shqipërinë e mrekullueshme. Kur ajo mbaroi së foluri rreth vendit që e përshkroi si një kopsht me lule, një vend të begatë ku njerëzit ishin më të lumturit në botë, një vend ku çdo fëmijë kishte gjithçka, një fëmijë në fund nisi të qante. Kur edukatorja e pyeti pse, djali që po qante nisi të bërtasë: “Dua të shkoj në Shqipëri, ju lutem më çoni atje, ju lutem”.
* * *
Ambasada: Deputetët shqiptarë s’e kanë problem të shesin veten
SHBA bën një analizë të hollësishme përpara zgjedhjeve të 28 qershorit 2009 duke krahasuar strategjitë e PD-së dhe PS-së. Për secilin krah ambasada ka një “spiun”. Ilir Rusmali raporton nga PD, ndërsa Kastriot Islami për PS-në. Përmbledhja e ambasadës: Deputetët shqiptarë janë gati të shiten tek ofruesi më i lartë. Partitë do i blejnë votat me para dhe stimuj të tjerë me vlerë. Më poshtë, pjesë nga ky kabllogram që hedh dritë edhe mbi atë që amerikanët mendojnë realisht për deputetët shqiptarë…
Titulli: Një histori me dy strategji
Dërguar: Ambasada e Tiranës më 4 qershor 2009
Merr: Departamenti Amerikan i Shtetit
Autori: Pa firmë
“…Me hapjen zyrtarisht të fushatës elektorale Partia Demokratike qeverisëse dhe opozita kanë shpalosur strategji të ndryshme fushate me qëllim marrjen e 71 deputetëve, kufiri i nevojshëm për të siguruar mazhorancën në parlamentin me 140 vende. Partia Demokratike ka krijuar një koalicion të madh me 17 parti shpreson që të jetë e avantazhuar në zonat rurale.
Fushata e PD-së do të fokusohet ndjeshëm në paraqitjen e arritjeve të qeverisë në katër vitet e shkuara. Partia Socialiste nga ana tjetër, shpreson të përqendrohet në figurën e konsumuar të Kryeministrit Berisha dhe në tragjedinë e Gërdecit, skandaleve të tjera të korrupsionit si dhe në elektoratin kryesisht të majtë për t’i rritur shanset e saj.
Strategu i Partisë Demokratike, Ilir Rusmali i tha ambasadës se koalicioni me 17 parti, do t’i sjellë PD-së një avantazh të vogël, duke akumuluar më shumë vota rurale krahasuar me koalicionin me 5 parti të PS-së. Referuar Rusmalit, asnjë nga 16 partitë e tjera në koalicion me PD-në nuk pritet të marrin mjaftueshëm vota për të fituar deputetë, por votat e tyre pritet t’i mbeten PD-së. Zakonisht, nëpër fshatra, votat shkojnë për kandidatët nga ato zona. Rusmali vlerëson se partnerët e koalicionit të PD-së mund t’i shtojnë kësaj të fundit vota të mjaftueshme për të marrë 1 ose 2 deputetë, të cilat sipas shpjegimit të tij do të bëjnë diferencën në këto zgjedhje me rezultat të ngushtë.
Nga ana tjetër, Partia Socialiste firmosi në minutën e fundit marrëveshjen për të marrë në koalicion Partinë e të Drejtave të Njeriut, përfaqësues të minoritetit grek…
…Vëzhgues të tjerë bien dakord që baza e PS-së është e ndarë midis Ramës, ish Kryeministrit Fatos Nano dhe ish-kryeministrit tjetër Ilir Meta, por nuk është e qartë efekti që do të ketë kjo në garën e PS-së. PD-së ka një bazë me të përmbledhur. Por ajo gjithashtu mbart riskun e tjetërsimit të votave nga të dyja anët që vuajnë nga konsumimi i Berishës.
Elektorati shqiptar është mjaft i ngurtë, me pak “aktivitet votuesish” në kuptimin amerikan. Konsensusi ka pak rendësi për shumë votues dhe zgjedhjet janë zakonisht një referendum ku nuk u jepet shumë rendësi vizionit apo premtimeve të kandidatëve. Rasti konkret është ai në vitin 2005, kur votuesit e lodhur nga korrupsioni i nivelit të lartë të Kryeministrit Nano e lanë PS-në.
Vëzhgues të cilët janë jashtë grupimeve politike nuk janë shumë të qartë. Besojnë më shumë se as PD dhe as PS nuk do ta arrijë magjiken 71. “Juria” ende nuk ka vendosur se kush, Edi Rama apo Sali Berisha, do ta ketë më të lehtë të formojë qeverinë në rast se asnjëri prej tyre nuk do të fitojë mazhorancën. Por kjo mund të mos ketë rëndësi. Cilado parti që do të marrë numrin më të madh të vendeve në kuvend do të ketë një avantazh të madh në momentin kur deputetët të hyjnë në koalicione. Në këtë moment çdo deputet i këtushëm bëhet një “lojtar i lirë” që ka mundësinë të braktisë partinë dhe të zgjedhë krahun tjetër nëse dëshiron. Ajo parti që do të marrë e para mundësinë për të krijuar qeverinë do të ofrojë gjithçka që do ti kërkohet, ministra, para të thata ose stimuj të tjerë me shumë vlerë, për ta joshur të ndërrojë krah për të formuar shumicën e 71 deputetëve. Si koalicioni i PD, ashtu edhe ai i PS përmbajnë një numër të madh kandidatësh që do të shisnin me shumë qejf veten e tyre tek ai që do të ofronte më shumë, që do të thotë se ftesa e Presidentit drejt Ramës ose Berishës për të krijuar qeverinë mund të hapë një luftë ofertash për të blerë besnikërinë e disa deputetëve kyç…”
