Autori flet per idete qe krijuan romanin Shkrimtari dhe si u ruajt ne fshehtesi per 46 vite. Ne prezantimin e librit, kujtime nga familjaret dhe vleresime nga njerezit e letersise

Nuk kam pritur qe te dal para nje auditori te flas per Shkrimtarin. Me keto fjale e nisi prezantimin e vepres shkrimtari 80-vjecar Mehmet Myftiu. E si mund ta mendonte ti fliste te tjereve per romanin Shkrimtari(1964), ne kohen kur e shkroi, atehere kur kishte provuar dy here internimin, njehere ne moshen 12-vjecare ne kampin nazist, e heren tjeter ne vitet e para te diktatures?


Isha i merzitur nga letersia e kohes sovjetike dhe shqiptare. Dhe vendosa te shkruaj nje roman realist. Po si tia beja qe te isha brenda binareve te realizmit socialist?. Pergjigjja qe i dha vetes Mehmet Myftiu ishte Do shkruaj per jeten shqiptare.
Ngjarjet vertiten rreth Besnik Dajtit, shkrimtar dhe gazetar i viteve 50, i internuar njehere ne kampin nazist te Prizrenit. Ne nje kuptim, eshte nje veper autobiografike.
Fillimisht, Dajti besonte ne letersine e realizmit socialist dhe vlerat e saj.


Me burgimin e mikut te tij, shkrimtar edhe ai, Dajti pesoi zhgenjim dhe doli kunder ketij denimi. Per kete e internuan edhe ate. Myftiu krijoi figuren e shkrimtarit te kesaj kohe, duke u bazuar ne pervojen e tij. Qysh ne krye jane radhitur personazhet reale te rrefimit te tij.
Ideja e pare me perfundimin e viteve te internimit ishte te shkruante te verteten, pa i interesuar se cfare do te ndodhte.
Kishim luftuar per te verteten gjithe jeten, thote shkrimtari, qe me ribotimin e librit, ndihet i shperblyer per gjithe mundin dhe persekutimet qe ka kaluar.
Te pranishmit, dje ne Ministrine e Turizmit, Kultures, Rinise dhe Sporteve, ishin kurioze te dinin per kohen kur ky liber qendroi ne sirtar. E nxori nga harresa e bija e shkrimtarit, Besa Myftiu, e cila foli per kohen kur e lexoi per here te pare librin atje ne valixhen e vjeter te dhomes se gjumit dhe u cudit me permbajtjen e tij, me idete e kesaj vepre kunder sistemit social-komunist.


Shkrimtari tregoi se libri ishte kritikuar nga Komiteti Qendror i Partise, nga Enver Hoxha vete, por duke i kursyer burgun Myftiut, ketij ish heroi te levizjes. Prej asaj kohe ai duhej te heshtte dhe te mos e permendte me Shkrimtarin. Ne realitet nuk ndodhi ashtu. Bashkekohesit arrinin ta lexonin fshehtas kete veper disidente por pa komunikuar ne rrugen normale me bashkekohesit.
Myftiu nuk i hoqi shpresat per botimin e librit nje dite, sepse besonte qe diktatura do te shembej.


Shkrimtari pa driten e botimit vetem ne vitin 1994, nga shtepia botuese Marin Barleti.
Dje, gjate prezantimit te ribotimit te redaktuar te librit, aktori Spiro Duni lexoi pjese nga romani, kurse e bija, Elina Duni interpretoi kenge ne shqip e shoqeruar ne fizarmonike nga Genti Rushi.
Ne prezantimet e librave shpesh nuk behen diskutime rreth vepres se plote te nje autori. Ishin te pakte ata qe mund te thoshin dy fjale per Shkrimtarin.


Bardhyl Matraxhiu, pedagog i letersise ne Fakultetin e Filologjise ne Tirane, e vleresoi romanin per realizmin dhe sinqeritetin e tij.
Ai flet per shqetesimet e nje intelektuali qe ka paraqitur nje roman ne Lidhjen e Shkrimtareve, qe shkakton nje zhurme dhe bie ndesh me interesat politike. E gjithe kjo eshte paraqitur me sinqeritet dhe me force pershkruese nga shkrimtari, pohon Matraxhiu.


Ai e quan autorin nje njeri i prere me etalonin e kundershtimit te se keqes. Ky eshte thelbi i njeriut disident per Matraxhiun. Ai mendon se koncepti i disidences ne Shqiperi vazhdon te jete i paqarte per qellime politike dhe kjo ide eshte perhapur per interesa te njerezve qe i takojne shtresave ish-komuniste.