Vendet e Bashkimit Evropian kane shtuar presionin ndaj pushtetmbajtesit ne Libi. Nuk perjashtohet as mundesia e nderhyrjes ushtarake. Por ne rastet e nderhyrjeve ushtarake duhet pasur shume kujdes.

Evropa nuk do te shikoje duarkryq se cfare po ben Muhammar al-Gaddafi kunder popullit ne vendin e tij. Gjithnje e me shume po shtohen kerkesat, qe NATO te pakten te vendose regjimin e ndalim-fluturimit mbi Libi.

Presidenti i Frances Nicolas Sarkozy nuk perjashton madje as mundesine e sulmeve ajrore ndaj disa objektivave te perzgjedhura.
Zemerimi per shkak te dhunes ne Libi eshte i madh, por me nderhyrjen ushtarake duhet pasur shume kujdes.

Se pari, per shkak te anes ushtarake. Ekspertet ushtarake theksojne, se nje lufte mund te fitohen vetem me nderhyrje tokesore. NATO per te arritur dicka me shume, shume shpejt pra mund te perfshihej ne nje lufte tokesore. Sa do te zgjaste dhe a do te kishte sukses nje nderhyrje e tille nuk mund te saktesoje askush.

Nga Afganistani duhet te nxirren mesime, sepse ai ka treguar se cilet jane kufinjte e nje nderhyrjeje ushtarake. Shtohet pyetja, ne sa konflikte paralele mund te perfshihet Perendimi?

Edhe sikur per kete nderhyrje te kishte nje mandat te qarte te OKB-se, te Liges Arabe dhe vendeve fqinje te Libise, qe momentalisht nuk eshte fare e sigurt, nderhyjra mbetet e rrezikshme edhe politikisht. A thua trupat e NATO-s ne Libi do te trajtoheshin si clirimtare, apo pushtuese? Gjendja mund te pershkallezonte shume shpejt.

Shtrohet edhe pyetja tjeter me cfare forcash duhet te bashkepunojne BE-ja dhe NATO-ja? Per opoziten ne Libi edhe me tej dihet shume pak. Franca i ka pranuar forcat e reja ne Bengazi, por edhe ky vendim mund te jete i pershpejtuar.

Franca me pare eshte kritikuar per nje raport teper te ngushte me pushtetmbajtesit ne veri te Afrikes, ndersa tani merr nje qendrim teper te ashper ndaj tyre. Kjo nuk eshte e rastit, sepse Franca po perpiqet te permiresoje imazhin e saj.

Pas kerkesave per nje nderhyrje ushtarake fshihet ndergjegja e papaster. Per evropianet per vite te tera gjendja e brendshme ne keto vende te Afrikes ishte e parendesishme, persa kohe biznesi shkonte mire.

Evropa me siguri qe do bente mire sikur bashkepunimin ta kushtezonte me zhvillimin demokratik. Ne pergjithesi politika evropiane ndaj ketyre vendeve duhet te ndryshoje.

Sa i perket gjendjes akute ne Libi aktualisht nuk ka ndonje pergjigje konkrete, por ende ka hapesire per sanksione te tjera. Sidoqofte, ndergjegja e papaster nuk mund te jete nje shkak i mjaftueshem per tu futur ne ndonje nderhyrje ushtarake.

Autor Christoph Hasselbach