Eshte vitit 1975 dhe nje biznesmen i ri nga Stambolli, ecen pergjate dyqaneve per ti blere nje dhurate te fejuares. Papritur i shfaqet nje kusherire e larget - qe kish qene dikur nje vajze e vogel dhe sot nje femer e hijshme dhe ndjellese. Mu duke se mu shkul zemra vendit kujton Kemali, me forcen e nje dallge qe perplaset ne breg.


Eshte skene nga Muzeu i pafajesise roman qe pa driten e botimit dy vjet pasi shkrimtari turk Orhan Pamuk fitoi Nobelin (2006). Ate qe ndjek epifanine e dashurise se Kemalit, ne nje fare kuptimi, shkrimtari e percakton si melodrame qe e gjen dendur ne letersine turke dhe ne kinema. Por ka dicka me shume se dashuria, vdekja, tragjedia.


Eshte nje diskurs per muzete dhe koleksionimin. Orhan Pamuk (1952) e hedh ne kesi rrjedhash Kemalin si reagim ndaj vdekjes se Fysunit, te dashures se tij. Kemali me obsesion mbledh objekte qe i kujtojne ditet e tyre te dashurise bizhu, afishe filmash, bileta. Keshtu vendos Kemali te ngreje nje muze per dashurine. Te mbledhe ide, te vizitoje me qindra muze, perfshi vende qe i kushtohen aktoreve Ava Gardner dhe Jane Mansfield.


Muzeu i pafajesise eshte romani i ri qe vjen ne shqipe (Skanderbeg Books, perkthyer nga Drita Çetaku-Turdiu, 656 faqe, 1600 leke). Pak nga pak po plotesohet korpusi ne shqipe i ketij autori. Botuesi qe e solli Nobelin turk ne Shqiperi vitin e kaluar premton ta permbushe kete cikel me botimin e romaneve Libri i zi dhe Xhevdet beu dhe te bijte, ne pranvere te vitit 2012.